انتقال خون در حیوانات مختلف

انتقال خون در حیوانات مختلف

 

گروه‌های خونی سگ:

خون سگ‌ها حداقل یازده سیستم گروه خونی دارد که عبارتند از: M، L، K، F، D، C، B، TR، A و N اما فقط یکی از آن‌ها یعنی سیستم A قدرت کافی دارد و از نظر درمانگاهی حائز اهمیت است، حدود ۶۰ درصد سگ‌ها دارای گروه خونی A هستند.

 

گروه‌های خونی گربه:

در گربه فقط یک سیستم گروه خونی عمده گزارش گردیده است و آن AB می‌باشد ولی ممکن است گربه‌ها دارای گروه خونی B، A و یا A B باشند. گروه خونی ۹۵-۷۵ درصد گربه‌ها A و ۲۵-۵ درصد آن‌ها B و گروه خونی AB کمتر از یک درصد گزارش شده است. پادگن A در لنفوسیت‌های گربه دیده شده است. ضمناً تزریق یک میلی‌لیتر از خون گربه‌های با گروه خونی A به گربه‌های با گروه خونی B موجب شوک، کاهش فشار خون، قطع اعمال تنفسی و توقف حرکات قلب در ظرف چند دقیقه می‌گردد.

 

گروه خونی اسب:

در اسب‌ها بیش از ۳۰ نوع گروه خونی وجود دارد که آن‌ها را در ۸ سیستم بزرگ تقسیم بندی می‌کنند این سیستم‌ها با حروف A، C، D، P، K، Q، U، T نشان داده می‌شوند. از نظر واکنش‌های همولیتیک سیستم Q و A مهم هستند در قاطر‌ها که اختلالات آنتی ژنی بین اسب نر واسب ماده زیاد است حدود ۸ تا ۱۰ درصد کره‌ها دچار بیماری همولیتیک می‌شوند.

 

گروه‌های خونی گاو:

گاوها دارای یازده سیستم گروه خونی می‌باشند که با حروف Z، T، S، M، L، J، F، C، B، A و R نمایش داده می‌شوند و از بین آن‌ها دو سیستم B و J واجد اهمیت بیشتری هستند. سیستم گروه خونیB در گاوها از کلیه سیستم‌های شناخته شده پیچیده‌تر است. به طوری که دراین سیستم ۶۰ پادگن مختلف برآورد شده است که این پادگن‌ها به صورت دسته‌های کوچکتری به شکل فنوگروپ به ارث میرسند. با وجود این پیچیدگی تقریباً غیر ممکن است که خون یک گاو دهنده کاملاً مشابه خون گاو گیرنده باشد.

تشخیص گروه خونی حیوانات:

بهتر است ابتدا از صاحب دام پرسیده شود که سابقه انتقال خون بوده یا خیر. در صورت مثبت بودن تست Cross Match انجام می‌دهیم.

انتقال خون در حیوانات:

در هر سیستم گروه خونی تعداد متغیری آلل‌های جایگزین یا فنوگروپ (Pheno Group) وجود دارد که باعث پیچیدگی بیشتر گروه خونی می‌گردد، مثلاً در گاو سیستم گروه خونی L به وسیله ۱۲ آلل کنترل می‌شود و سیستم گروه خونی B به وسیله میلیون‌ها آلل مشخص می‌گردد. علاوه بر پادگن‌های گروه خونی که در سطح یاخته قرار دارند، در سرم حیوانات نیز پادتن‌هایی بر ضد گروه‌های خونی وجود دارند. برای مثال می‌توان گفت گاوهای J منفی و خوک‌های A منفی، پادتن‌های ضد J و A را دارند. این پادتن‌ها به طور طبیعی وجود ندارند ولی در تماس با گلبول‌های بیگانه در بدن ایجاد می‌شوند. گلبول‌های قرمز را می‌توان از حیوانی به حیوان دیگر از همان نوع انتقال داد. اگر گلبول قرمز دهنده حاوی پادگن‌های موجود در گلبول قرمز گیرنده باشد، هیچگونه واکنش ایمنی انجام نخواهد شد. اما اگرحیوان گیرنده به طور طبیعی دارای پادتن بر ضد پادگن گلبول قرمز دهنده باشد، گلبول‌های قرمز تزریق شده بلافاصله مورد تهاجم قرار گرفته و ایجاد نارسائی می‌کنند. این پادگن‌ها معمولاً (البته نه همیشه) از نوع IgM می‌باشند و وقتی پادگن با پادتن ضد خود برخورد نماید موجب همولیز می‌شود. علائم این عارضه عبارتند از: تب، لرز، فلج موضعی، تشنج، انعقاد خون، اختلال تنفس، سرفه، اسهال و هموگلوبینوری. با دیدن این علائم جهت جلوگیری و عدم گسترش بیشتر این عوارض، قطع انتقال خون و تجویز ترکیبات مدر و مایعات ضروری بوده و توصیه می‌گردد.
تراکم هموگلوبین ممکن است منجر به تخریب لوله‌های نازک کلیوی گردد و بهبود در صورتی حاصل می‌گردد که تمام گلبول‌های بیگانه از بدن دفع گردند. معمولاً قبل از انتقال خون بایستی گلبول‌های قرمز دهنده و گیرنده را گرفته و بشویند، سپس گلبول‌های قرمز دهنده را به نسبت عکس با سرم گیرنده در دمای ۳۷ درجهٔ سانتی‌گراد به مدت نیم ساعت مخلوط کرده و اگر گلبول‌های قرمز دهنده لیز شدند از انتقال خون بایستی جلوگیری به عمل آید و در صورتی که گلبول‌های قرمز دهنده تغییری پیدا نکردند می‌توان انتقال خون را با اطمینان کامل انجام داد.

Add a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: Content is protected !!