بیماری کیسهٔ‌ مقعدی در سگ‌ها

کیسه‌های مقعدی مخازنی برای ترشحات غدد مقعدی که در دو طرف مقعد سگ واقع شده‌اند می‌باشد‌. موقعیت این کیسه‌ها در اطراف مقعد حدود ساعت ۴ و ۸ است. این کیسه‌ها حاوی ترشحات مایع غدهٔ مقعدی هستند که در سگ سالم به رنگ زرد کم‌‌رنک تا قهوه‌ای و یا خاکستری دیده می‌شوند. محتویات آن معمولا در طی اجابت مزاج توسط حرکات روده‌ای و یا هنگامی که سگ ترسیده و عصبی ‌است خالی می‌شود‌. در بیشتر حیوانات این کیسه‌ها به راحتی خالی می‌شوند. هرچند اکثر سگ‌ها، مخصوصا نژادهای کوچک، توانایی خالی کردن این کیسه‌‌ها را ندارند و مشکوک به بیماری کیسهٔ مقعدی هستند. سگ بیمار ممکن است برای از بین بردن احساس فشار و سوزش در اطراف مقعد، خود را روی زمین بکشد. سگ بیمار معمولا برای تسکین درد و ناراحتی دم خود را تعقیب کرده و عقب خود را لیس می‌زند و گاز می‌گیرد.

کیسهٔ مقعدی:
۱. کیسهٔ مقعدی عادی
۲. کیسهٔ مقعدی پاره و ملتهب
سه مرحلهٔ پیش‌رونده در این بیماری وجود دارد. این سه مرحله شامل فشردگی کیسهٔ مقعدی، التهاب مقعد و آبسه کردن کیسهٔ مقعدی می‌باشد.

فشردگی کیسهٔ مقعدی زمانی اتفاق می‌افتد که مایع ترشحی، انباشته شده و ضخیم گردد. این حالت باعث باد کردن کیسهٔ مقعدی شده و خالی کردن آن مشکل خواهد بود. دامپزشکان می‌توانند با خارج کردن هر یک از این کیسه‌های انگوری شکل به صورت جداگانه، فشردگی را کاهش دهند.
مرحله‌ دوم این بیماری التهاب مقعد می‌باشد‌. در این مرحله محتویات کیسهٔ مقعدی به فشرده‌تر شدن ادامه می‌دهد و ممکن است تحت تاثیر باکتری‌ها قرار گیرد.
در مرحله سوم و آخر شکل گیری آبسه رخ می‌دهد. این مرحله شدیدترین و دردناک‌ترین حالت بیماری کیسهٔ مقعدی می‌باشد. احتمالا برای درمان به جراحی نیاز شود. برخی مواقع آبسه می‌تواند باعث ایجاد شکاف روی پوست گردد و یک سوراخ قرمز که در کنار مقعد قابل مشاهده است باقی بگذارد. همهٔ مراحل این بیماری توسط دامپزشک قابل درمان است‌.

 

 

 

نشانه‌های بالینی:
۱. روی زمین لیز خوردن
۲. لیس زدن ناحیه مقعدی
۳. گاز گرفتن یا تعقیب کردن دم
۴. باد کردن، آماس یا درد در ناحیه‌ی مقعدی
۵. تغییر رفتاری حیوان
۶. زور زدن برای اجابت مزاج

 

توضیحات:
این بیماری در مراحل پیش‌رونده‌ای اتفاق می‌افتد‌.
فشردگی، التهاب و شکل‌گیری آبسه
فشردگی زمانی صورت می‌گیرد که ترشحات جمع شده در کیسهٔ مقعدی غلیظ شود، در این صورت کیسه با حرکات روده و شکم خالی نمی‌گردد. التهاب کیسهٔ مقعدی (Anal succulitis) معمولا تحت تاثیر فشردگی صورت می‌گیرد. ممکن است به علت رشد باکتری‌ها در کیسهٔ مقعدی باشد. در این مرحله، مایع فشرده شده می‌تواند رقیق و پر از چرک شود.
آبسه زمانی صورت می‌گیرد که التهاب کیسهٔ مقعدی به بیشترین شدت خود برسد. در این زمان، مادهٔ قرمز مایل به قهوه‌ای از کیسه بیروت می‌آید. کیسه به صورت کوچک، گرم، قرمز و بسیار دردناک در خواهد آمد.
معمولا کیسهٔ آبسه پاره شده، و یک سوراخ نزدیک رکتوم بر جا می‌گذارد که از آن یک مایع با بوی متعفن تراوش می‌کند و بافت اطراف آبسه متورم می‌شود. که این باعث وخیم‌تر شدن عفونت و درد سگ خواهد شد.

 

تشخیص بیماری:
تشخیص این بیماری با آزمایش‌های متعدد روی رکتوم انجام می‌پذیرد. انباشتگی یا تورم کیسهٔ مقعدی اغلب دردناک است و در بعضی از سگ‌ها، قبل از انجام آزمایش‌های کلی، ممکن است به آرام بخش و مسکن نیاز شود.
مایع عادی کیسهٔ مقعدی تمیز و یا زرد مایل به قهوه‌ایست. ترشحات ضخیم، قهوه‌ای و یا زرد مایل به سبز، در حیوانات بیمار دیده می‌شود.

 

پیشگیری:
اعمال فشار یا فشردن کیسهٔ مقعدی یک روش موفق برای پاک کردن ترشحات غدهٔ مقعدی فشرده شده می‌باشد. ولی در نمونه‌های بسیار این روش باید به صورت منظم برای جلوگیری از تکرار شدن آن انجام شود. آنتی‌بیوتیک‌ها بیشتر عفونت را از بین می‌برند و در صورت شکل‌گیری آبسه می‌تواند آن را از بین ببرد.

 

انتقال یا علت بیماری:
علت این بیماری هنوز شناخته نشده است‌. نژاد سگ‌ها کوچک مثل شیواوا و پودل، بیشتر تحت تاثیر آن قرار می‌گیرند. تولیدات بیش از حد غدهٔ مقعدی، مدفوع نرم یا اسهال، انقباض عضلانی ضعیف و چاقی می‌تواند موجب افزایش خطر گسترش این بیماری شود. آبسهٔ کیسهٔ مقعدی بعد از تورم شدید غدهٔ مقعدی و یا پارگی اتفاق می‌افتد.

 

درمان:
وقتی بیماری در مرحلهٔ فشردگی است: متداول‌ترین روش درمان که به صورت سرپایی توسط دامپزشک صورت می‌گیرد، فشردگی نام دارد.
در این روش دامپزشک به غده‌ها فشار وارد می‌کند تا زمانی که ترشحات ضخیم شده از کیسه خارج شود. اگر سگ عصبی و مضطرب باشد، یا درد زیادی داشته باشد، داروی آرامبخش برای او استفاده خواهد شد.
مرحله‌ی التهاب کیسهٔ مقعدی: روشی مشابه فشردگی صورت می‌گیرد. بعد از آن آنتی‌بیوتیک استروئیدی ترکیب شده با پماد به صورت مستقیم، روی کیسهٔ مقعدی، استفاده می‌کنند. به علاوه دامپزشک، آنتی‌بیوتیک خوراکی هم برای کمک به بهبود و مقابله با عفونت تجویز می‌کند.
برای تشخیص اینکه چه آنتی‌بیوتیکی بهتر است استفاده شود، دامپزشک باید، محیط کشتی از باکتری تهیه کند تا دریابد چه نوعی از باکتری موجب التهاب کیسهٔ مقعدی شده است.

وقتی بیماری کیسهٔ مقعدی به مرحلهٔ آبسه می‌رسد: در این زمان، حیوان نیاز به جراحی دارد. دامپزشک پس از آرام کردن سگ یا بیهوشی کامل او، به روش جراحی، کیسهٔ مقعدی را به منظور تمیز کردن و خالی کردن آن از مایع باقی مانده، باز می‌کند.

پس از جراحی برای آبسه‌های دچار پارگی، از آنتی‌بیوتیک ترکیب شده با پماد، روی کیسهٔ مقعدی برای مقابله با عامل آلوده و عفونی استفاده می‌شود. تهیهٔ محیط کشت برای تعیین کردن مؤثرترین آنتی‌بیوتیک برای درمان بهتر الزامی است. اگر عفونت پس از جراحی همچنان ادامه پیدا کند ممکن است به جراحی خارج کردن کیسهٔ مقعدی نیاز شود.

منبع: http://vetmedclinic.com

Add a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: Content is protected !!