سیاه گوش

سیاه گوش

نام فارسی: سیاه‌گوش
نام انگلیسی: Eurasian lynxa
نام علمی: Lynx lynx
خانواده: گربه‌سانان (Felidae)
جمعیت: نامعلوم

 

پراکنش:

در قاره‌های اروپا و آسیا پراکنده است. در ایران تاکنون در دوازده نقطه از مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت از محیط زیست ایران که شامل یک پارک ملی (پارک ملی لار)، دو پناهگاه حیات وحش (پناهگاه حیات وحش کیامکی و انگوران) و نه منطقه حفاظت شده (منطقه حفاظت شده ارسباران، البرز مرکزی، دنا، مراکان، جهان نما، انگوران، لیسار، واز و هراز) دیده شده‌ است.

 

زیست‌گاه:

سیاه‌گوش در زیست‌گاه‌های جنگلی و بوته‌زارهای کوهستانی مرتفع به‌سر می‌برد.

اندازه: طول بدن این پستاندار۸۰ تا ۱۳۰ سانتی‌متر، طول دمش ۱۱ تا ۱۹ سانتی‌متر، ارتفاع بدنش ۵۰ تا ۷۵ سانتی‌متر و وزن بدنش ۱۸ تا ۳۸ کیلوگرم است.

 

ریخت‌شناسی:

سیاه‌گوش با جثه‌ای متوسط، بدنی کوتاه و حجیم، دست و پایی بلند، دمی بسیار کوتاه با نوک سیاه و موهای بلند و ریش مانندی روی گونه‌ها دارد. گوش‌های سیاه‌گوش پهن، بزرگ و مثلثی شکل است که در انتها یک دسته موی سیاه و بلند روی آن روییده است. پنجه‌های این جانور بسیار پهن و دارای موهای بلند است. رنگ بدنش قهوه‌ای با خال‌های بزرگ و کوچک سیاه‌رنگ و توپر و زیر بدنش سفید است.

 

رژیم غذایی:

سیاه‌گوش از پستانداران کوچک، خرگوش، نوزاد پستانداران بزرگی مانند گراز، شوکا، قوچ، میش، کل، بز، روباه و نیز پرندگان، خزندگان و حشره‌ها تغذیه می‌کند.

 

زادآوری:

جفت‌گیری سیاه‌گوش‌ها در زمستان و تولد نوزادان در بهار است. سیاه‌گوش ماده بعد از دو سال قادر به زاد و ولد است و در هر بار زایمان یک تا ۴ توله به‌دنیا می‌آورد. دورهٔ بارداری حدود ۷۰ روز است.

 

وضعیت حفاظتی:

از وضعیت این گونه در ایران اطلاع دقیقی در دست نیست؛ ولی به‌نظر می‌رسد جمعیت آن‌ها رو به کاهش باشد.

مطالب قابل توجه:

  • در دنیا تنها نیمی از متولدین در این‌گونه در شرایط طبیعی به سن بلوغ می‌رسند. مخاطرات اصلی سیاه‌گوش در ایران حمله و کشته شدن توسط سگ‌های گله، حمله پلنگ و گرگ، تصادف توسط وسایل نقلیه، فقدان طعمه، عدم فرهنگسازی و آشنایی جوامع محلی با این گونهٔ جانوری و متاسفانه کشته شدن توسط افراد محلی می‌باشد.
  • سیاه‌گوش مانند دیگر گربه‌ها شب‌گرد است و در ساعت‌های بامدادی شب به جستجوی طعمه ٔخود می‌رود؛ البته بندرت دیده می‌شود که گربه‌ها در روز به شکار بروند. باید به این نکته اشاره شود که گاهی به دلیل رفتارهای زیست‌محیطی شکار مورد نظر، ممکن است یک گربهٔ وحشی روز هم به شکار بپردازد.
  • چشمان سیاه‌گوش مردمک بیضی شکلی دارند که شب هنگام ظاهراً گرد می‌شوند تا نور بیشتری از دریچهٔ آن وارد شبکیه شود. پس حیوان راحت‌تر و بهتر شکار را در شب دنبال خواهد کرد؛ اما این مردمک بزرگ در روز مشکل ساز می‌شود! در اینجا ماهیچه‌های درهم پیچیده با رشته‌های مژکدار چنان مردمک را کوچک می‌کنند که تنها شیار باریک عمودی نور را به شبکیه می‌رساند. رشته‌های عصبی زیاد و سلول‌های نوری فراوان در چشم گربه‌سانان کافی است که با کمترین نور در شب قادر به تشخیص محیط اطراف خود باشند.
  • سیاه‌گوش‌ها هنگام گرسنگی و برای جلوگیری از آسیب شیره‌ی هضم کننده به دیواره معده و هنگام سیری برای محافظت معده در برابر استخوان‌های نوک تیز، گیاه‌خوار می‌شوند.

Add a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: Content is protected !!