رهیافت موارد مبتلا به استفراغ و برگشت مواد غذاییی

رهیافت موارد مبتلا به استفراغ و برگشت مواد غذایی از مری

 

چگونه می‌توان استفراغ را از برگشت مواد غذایی با منشأ مری متمایز کرد؟

استفراغ فرآیند فعالی است در حالی که برگشت مواد غذایی با منشأ مری به برگردانده شدن غیرفعال مواد غذایی از مری اطلاق می‌شود. در استفراغ محتویات معده و همچنین بخش قدامی رودهٔ باریک دفع خواهد شد. به شکل مشخص استفراغ با تهوع اولیه همراه است که با علایم افزایش ترشح بزاق و بی‌قراری وقوع می‌یابد. به دنبال این حالت انقباض‌های با قدرت عضلات ناحیهٔ شکم و دیافراگم ایجاد خواهد شد. استفراغ در شرایطی که با صفرا مخلوط باشد، اغلب رنگ زرد پیدا می‌کند. محتویات معدی تمایل به حالت اسیدی دارند، در حالی که در برگشت محتویات غذایی با منشأ مری بیشتر حالت قلیایی وجود خواهد داشت. با این حال این تفریق اغلب کارآمد نخواهد بود.

 

متداول‌ترین علل برگشت مواد غذایی با منشأ مری را چه مواردی تشکیل می‌دهند؟

برگشت مواد غذایی با منشأ مری اغلب به دنبال بیماری‌های این بخش ایجاد می‌شود. این حالت باید از اختلال در بلع مواد غذایی تفریق شود. در اختلال بلع،‌ مواد غذایی از ناحیهٔ حلق یا محوطهٔ دهان برگشت داده خواهند شد.
متداول‌ترین موارد تشخیص تفریقی برگشت مواد غذایی با منشأ مری را انسداد مری و مگاازوفاگوس تشکیل می‌دهند. اجسام خارجی که متداول‌ترین آن‌ها را استخوان تشکیل می‌دهد شاید موجب بروز انسداد شوند. در موارد ابتلا به تومورها یا تنگ‌شدگی‌های مری نیز ممکن است انسداد ایجاد شود. متداول‌ترین علل تنگ‌شدگی‌های مری را ابتلا به جسم خارجی، برگشت مواد غذایی ناشی از بیهوشی و درمان‌های دارویی که در مری باقی بمانند، تشکیل می‌دهند. در حیوانات بسیار جوان باقیماندن کمان آئورتی طرف راست نیز در صورت مصرف مواد غذایی سفت، موجب برگشت آن‌ها از مری خواهد شد. موارد ماگاازوفاگوس از نظر منشأ شاید اکتسابی یا مادرزادی باشند.

 

کدام یک از داروهای ضد استفراغ بیشتر در دسترس هستند و وضعیت تأثیر آن‌ها به چه صورت است؟

ترکیبات دارویی ضد استفراغ اغلب در طب داخلی دام‌های کوچک استفاده می‌شوند. این داروها از راه کاهش میزان تهوع سبب خواهند شد که حیوان احساس بهتری داشته باشد و با تخفیف استفراغ موجب خواهند شد میزان دفع مایعات و الکترولیت‌ها به دنبال استفراغ مداوم، کاهش پیدا کند. داروهای ضد استفراغ بر روی گیرنده‌های مختلف تاثیر خواهند داشت. داشتن اطلاع از روش تأثیر هر یک از این داروها موجب خواهد شد تا در هر مورد انتخاب بهتری داشته باشید.

متوکلوپرامید داروی ضد استفراغی است که به شکل متدوال استفاده می‌شود. این دارو را می‌توان به شکل تزریق زیرجلدی متناوب (۰٫۴-۰٫۲ میلی‌گرم/کیلوگرم هر ۶ ساعت، به شکل زیرجلدی (SQ) با داخل عضلانی (IM) یا به صورت انفوزیون مداوم داخل وریدی (۲-۱ میلی‌گرم/کیلوگرم) تجویز کرد. به نظر می‌رسد شکل دوم تجویز تأثیر بهتری داشته باشد. این ترکیب به شکل عمده بر روی گیرنده‌های دوپامینی D2 واقع در CRT2 و روده تأثیر دارد. همچنین دارو بر روی گیرنده‌های سروتونینی ۵HT3 واقع در CRT2 نیز مؤثر است.

داروهای فنوتیازینی از قبیل کلرپرومازین (۰٫۵-۰٫۲ mg/kg هر ۸ ساعت به صورت SQ) یا پروکلرپرازین (۰٫۵-۰٫۱ mg/kg هر ۸ ساعت به صورت SQ یا IM) از ترکیبات ضداستفراغ دارای طیف وسیع به شمار می‌روند. (آن‌ها بر روی گیرنده‌های α۲ آدرنرژیک، D2 دوپامینرژیک، هیستامینی و کلی‌نرژیکی مؤثرند). با این حال تجویز این ترکیبات شاید موجب افت فشار خون شود و از این رو پس از تجویز آن‌ها باید فشار خون حیوان ارزیابی شود. اثرات آرام‌بخش نیز اغلب به دنبال استفاده از این ترکیبات به‌طور کامل مشخص خواهد بود. این ترکیبات در سگ‌هایی که نسبت به تجویز متوکلروپرامید پاسخ مناسبی نداشته باشند، انتخاب خوبی به شمار می‌رود. در صورت امکان می‌توان هر دو ترکیب را به شکل همزمان هم استفاده کرد. تعداد محدودی از ترکیبات دارویی نیز وجود دارند که به شکل اختصاصی بر روی گیرنده‌های سروتونینی ۵HT3 تأثیر دارند. اوندانسترون به مقدار نیم تا یک میلی‌گرم در کیلو هر ۱۲ تا ۲۴ ساعت به شکل خوراکی یا «پِر آز» در برخی از موارد استفراغ که طی آن‌ها تحریک CRT2 وجود دارند، مفید خواهد بود.

آنتاگونیست‌های گیرنده‌های HI هیستامینی از قبیل دیفن‌هیدرامین (۴-۲ mg/kg هر ۸ ساعت از راه خوراکی) و دیمن‌هیدرینات (۲-۴ mg/kg هر ۸ ساعت به طور خوراکی) نیز از موارد بیماری ناشی از حرکت (دریا زدگی یا ماشین گرفتگی) یا اختلال‌های ناحیهٔ وستیبول گوش تجویز می‌شوند.

اریترومایسین به میزان پایین (۱-۰٫۵ mg/kg هر ۸ ساعت) از راه تحریک گیرنده‌های موتیلین که موجب افزایش حرکت‌های دستگاه گوارش می‌شوند، میزان تخلیهٔ معدی را افزایش می‌دهد و از این راه به عنوان داروی ضد استفراغ تأثیر خواهد داشت.

 

منبع: نکته‌های کلیدی طب داخلی دام‌های کوچک / ترجمهٔ دکتر محمدعلی راد و همکاران

Add a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: Content is protected !!